Volg je dromen

volg je dromen

zegt iedereen,

dat wil ik best proberen.

voetjes op de grond fluistert mijn geweten,

net als ik opstijg en mijn vleugels molenwiekend zwaaien,

komt een plensbui uit een snel verschoven wolk.

de moed zakt in mijn schoenen en lood laat dalen, dat weet iedereen.

hoe doe je dat, je dromen volgen?

die van mij lopen niet zichtbaar voor als gids met veilige paraplu.

aan het eind van onze straat staat ook geen bordje

“dromen hier naar links”.

na jaren heb ik het gevonden, je doet het beter traag dan snel.

ik stop nu sokken, als begin van dromen kan dat tellen,

ik rijg de draadjes één voor één.

mariet