Een avond spelen

Naar deze dag keek ik erg lang uit. Alsof het cijfer en de dag mijn metgezel waren van de try-out in juni tot nu. Op weg naar mijn try-out in juni vroeg ik me af waarom in hemelsnaam ik aan dit avontuur begonnen was, ik kon toch ook gewoon een avond in de zetel liggen of met mijn viervoetig maatje gaan wandelen. Gewoon op bezoek gaan samen met mijn huisgenoten in plaats van thuis te blijven en tekst te studeren. 21 juni - de dag van mijn try-out bracht antwoord op de vraag waarom ik er mee begonnen was. Omdat ik niet geboren ben om pistolets met de motor in de Ardennen te halen of clubrecords te verbreken, omdat ik met breien mezelf de kast op jaag, omdat ik woorden graag een extra vorm geef, Omdat het sterker is dan mezelf, omdat ik het gewoon echt graag doe. Omdat het mijn ticket spelen is, letterlijk en figuurlijk. Hoewel spelen erg intens is, een proces van groeien, ontbolsteren, pellen, schaven, beitelen, zoeken, vinden. Op weg naar 22 oktober was de vraag verdwenen in de plooien van de dagen, ik speel omdat het bij me hoort, omdat ik het graag doe, omdat ik er zoveel "goesting" voor voel - omdat ik hou van het onderweg zijn naar. Nooit had ik durven hopen alle tickets voor de volledige zaal te verkopen. Ben daarvan erg onder de indruk. Nu sta ik hier aan de draad, plumeautje klaar voor als ik het nodig heb, sokken aan het sorteren. Straks schuift het doek open en mag ik spelen.