Bijna

Met een mengeling van toch wel vrees en gelukkig ook heel veel uitkijken naar en goesting om te spelen, komt de dag dichterbij.

Om mezelf op tijd en stond tot de orde te roepen heb ik een "lamantijnenmantra" dichtbij.

Kwestie van er altijd aan te denken dat het plezier van spelen alle koorts van op weg zijn naar overstijgt. Toen ik bij de vorige voorstelling na het groeten de coulissen inging beloofde ik dat aan mezelf - blijven spelen, blijven genieten van het onderweg zijn en de angst die soms belemmert gewoon een duwtje geven zodat hij opzij gaat en ik erdoor kan om sokken te stoppen.

Dus bij deze ...

Ben ik aardig op weg.